[The man]

Bez względu na rodzaj wyznawanej religii i jej liczne odmiany wszyscy wierzycie w życie po śmierci.
Pytanie me brzmi: Czym to życie miałoby się charakteryzować, aby hipotetyczny obserwator miał jakąkolwiek możliwość jego dostrzeżenia, zdiagnozowania?

[unreal]

Zapewne czymś zupełnie innym niż życie tutaj na ziemi, czymś czego wcześniej nie mógł tutaj zaznać i doświadczyć. Nie wiem, mnie osobiście nie napawa lękiem myśl, że moje życie skończy się na ustaniu procesów fizjologicznych, dlatego nie mam potrzeby snuć marzeń o wiecznej szczęśliwości czy jakiejkolwiek innej formie ponownego życia. Nie musi przyświecać mi taki "cel", żeby nie uznawać życia tutaj za pozbawionego sensu. Jego bezsens sam w sobie nie jest dla mnie powodem, by rzucić się w wir rozpaczy i rwąc sobie włosy z głowy, pytać "po co to wszystko".

...a może nic się nie kończy, tylko trwa w kółko, i wciąż, i na nowo, i tak samo, i bez przerwy, niezliczoną ilość razy, bez możliwości zauważenia tego, i tak przez calutką wieczność wciąż to samo; przyznam, że lubię tę wizję, jest absurdalnie piękna i ciut przerażająca.

[V]

Ciężko jest mi sobie wytłumaczyć życie po śmierci głównie z jednego powodu.
Motyw wieczności jest dla mnie po prostu przytłaczający. Kompletnie go nie ogarniam.

Jeśli chodzi o samo pytanie:

[The man]

[unreal]

[powidlo]

Wiesz co, The man, kiedys myslalam ze w tym wszystkim mozna znalezc sens, ze moze to bedzie wlasnie ten cel czy ukryte dno, ale powiem Ci ze to wszystko o kant dupy rozbic, za przeproszeniem

Tak powazniej. Dalej jestem na etapie roztrzasania czy moja 'wiara' w zycie po smierci jest faktyczna wiara czy tylko potrzeba. I czy smierc, co teraz bedzie absurdalne, ma znaczenie. W sensie, jesli to hest potrzeba, to rzecz jasna pytanie dosc glupie, ale chodzi mi raczej o pare roznych perspektyw...czyli smierc kogos (niekonoecznie bliskiego) moze tworzyc potrzebe wiary w zycie po smierci, a jednoczesnie mozna zalozyc, bo dlaczego nie, ze istnieje 'zycie', istnieja byty dla ktorych granice i poszczegolne, niezbyt ekscytujace poczatki typu smierc czy zycie nie maja szczegolnego znaczenia w perspektywie ich trwania

Wiem, brzmi niezmiernie prosto. I juz chyba jako wiara, bo raczej nie przekonanie. A jednak

[Eith]

Jako mała dziewczynka zawsze rozmyślałam na podobne tematy. Wymyśliłam sobie, że skoro wszyscy mówią, że dusza idzie do nieba to pewnie w kosmosie fruwa sporo tych dusz :) Później podrosłam i odkryłam pojęcie "reinkarnacji" i chociaż zostałam ochrzczona i chodziłam grzecznie na religię to i tak uważałam (i nadal uważam), że nasza dusza wraca na ziemię żeby odrobić kolejne lekcje, doświadczyć kolejnych sytuacji, relacji i tak dalej. Im jestem starsza tym bardziej mam wrażenie, że coś w tym naprawdę jest, biorąc pod uwagę że reinkarnacja była uważana za fakt w pierwszych wiekach istnienia chrześcijaństwa nawet przez chrześcijańskich duchownych i specjalistów od dogmatów wiary :)

Moja znajoma mówi jeszcze - piekło? Jakie piekło? Piekło mamy TUTAJ.

Cytat:

Czekam na odpowiedź w stylu "czyli jednak uważasz ,że religia niesie ukojenie'

A tak nie jest? Mówi nam co będzie, co było, co nas czeka jak będziemy dobrzy i mili... Prawdą jest, że ludziom jest bardzo źle ze świadomością, że po śmierci jest tylko rozkładające się ciało jedzone przez robaczki i naprawdę nic więcej. Przecież taki koniec koniec jest przerażający.

[The man]

[RafaCoralowa]

Po śmierci jakby nie było jest życie wieczne ;)